In de wolken - Of op het dak

Lieve vrienden en familie,

De afgelopen week was ik zowel letterlijk als figuurlijk in de wolken.

Zondag 24 Oktober vertokken we met een groep van 11 personen om 7.00am per bus naar de start van onze trekking. De trekking was georganiseerd door de Nederlandse Aniek die de organisatie 'Inspired by people' heeft opgezet in Londen. Het doel van de trekking was geld op te halen voor Kopila Nepal (organisatie van mijn Nepalimoeder) en te zien wat de projecten van Kopila inhouden. Vijf dagen lang hebben we door het district gelopen en  zijn we een aantal bergen overgeklommen met als eindbestemming het Gurung-dorpje Sikles op 2000 meter met een spectaculair uitzicht op de Annupurna-bergen-range. De reis is moeilijk te beschrijven voor me en alleen wanneer je hem zelf zou doen, zou je het helemaal kunnen begrijpen denk ik. Hoe dan ook, hier een poging..

Eindbestemming in de verte... dag 1

 Dat Nepal mooi was, wist ik natuurlijk allang (één van de redenen voor mij om naar Nepal te komen). Echter, een bergwandeling had ik hier nog nooit gedaan en dus had ik ook nog nooit het allermooiste van Nepal gezien. Van de verhalen van anderen wist ik wel dat het heel speciaal zou zijn, maar zoals ik zelf al zei.. je moet het zelf meemaken.

Deze reis was extra bijzonder in vergelijking tot andere bergtochten, omdat we een reis gemaakt hebben die niet door toeristen wordt gedaan. We zijn dan ook geen enkele toerist tegengekomen in vijf dagen. Wat de reis nog veel specialer maakte, was dat we elke nacht bij Nepaleze families aten en sliepen. Bijna elke avond werd er gezongen en gedanst en liep het dorp uit om ons te komen zien. Overdag kregen we in bijna elk dorp een bloemenslinger omgehangen en werden er tika's (rode poeder wat geluk moet brengen) op ons hoofd gesmeerd. Dat probeer ik normaal gesproken te ontwijken (ik heb geen geluk nodig, ik heb God :) ), maar af en toe was het niet te voorkomen (de foto's hiervan krijg ik nog). In elk geval liet het zien hoe blij de mensen waren ons te zien. En niet omdat we zomaar toeristen waren... nee, omdat we blanken waren die Kopila Nepal steunen. Kopila Nepal werkt in het bijzonder voor vrouwen en kinderen, maar als uitzondering ook voor mannen. In de dorpjes is er veel sprake van sexueel misbruik, huiselijk geweld en depressie. Maar ook het kastesysteem en discriminatie brengt de nodige problemen. Kopila Nepal probeert in het district zelfhelpgroepen op te zetten waar vrouwen samen kunnen komen om hun problemen te bespreken. Daarnaast leveren ze financieel hulp bij landslides, educatie en voor mensen die in extreme armoede leven en daar zelf niet uitkomen. Kortom, Kopila Nepal wordt met open armen ontvangen en daar mochten wij wat van proeven. Gaaf!

De groep was geweldig. Met verschillen in cultuur, leeftijd, levensinstelling en persoonlijkheden was het een diverse mix van mensen. Een stelletje grappenmakers ontbraken daar natuurlijk niet aan en we hebben ons vreselijk goed vermaakt met elkaar. Vooral tijdens het dansen en zingen.

Daarnaast hadden we goede gesprekken, en soms minder goede maar wel leuke: bijvoorbeeld over de verschillende manieren van kerst vieren :) We hebben gezongen en gelachen en elkaar aangemoedigd als we niet meer konden. De tocht was namelijk zwaarzwaarzwaar. Soms waren de hellingen zo stijl dat we elke vijf minuten op adem moesten komen van het klimmen. Er was het gevaar van losse stenen, landslides, gladde wegen naar beneden en... tijgers! Maar die zijn we jammergenoeg niet tegengekomen.



Speciaal voor mama: Yoga in de bergen



De volgende keer weer meer over mijn werk en toekomstplannen.

Liefs Marije

Ps: meer foto's kun je op facebook vinden.. (ik krijg ook nog meer foto's van mn groepsgenoten).



PsPs: Dit is serieus... in het dorpje Sikles (2000 meter hoogte) en een kleine dag reizen vanaf Pokhara, zijn ze hard opzoek naar twee mensen die Engelse les willen geven. Ik kan je vertellen dat je alleen al voor het uitzicht zou willen smeken dat je mag komen. Als je meer wilt weten, let me know!