Say Goodbye

Lieve, lieve lezers,

Om eerlijk te zijn, heb ik nooit echt een blog bij willen houden omdat ik altijd dacht dat je zoveel tijd kwijt zou zijn aan het posten van berichtjes, dat je haast zou gaan vergeten dat je alle tijd nodig hebt om te ontdekken hoe mooi en bijzonder het land waar je heen gaat, is. En toch.. toch heb ik me laten verleiden een weblog te maken.
De reden daarvoor is dat nu ik bijna vertrek (31 augustus) ik opeens steeds meer mensen aan het gedag ga zeggen.. Zoals John Mayer zingt: 'All we ever do is say goodbye'. En zo triest is het natuurlijk niet, ik heb nog genoeg andere (leuke) activiteiten voor de komende week, maar nu het grote avontuur bijna staat te beginnen lijkt het inderdaad wel of gedag zeggen van nu af aan mijn hoofdactiviteit staat te gaan worden. En nu blijk ik veel, veel meer mensen te kennen dan ik eigenlijk dacht en nemen ze ook een grotere plaats in mijn leven dan ik misschien wel dacht.
Het liefste stuur ik jullie straks allemaal persoonlijke mailtjes en hoor ik nog veel liever al jullie verhalen over het leven hier. En ik ga ook gewoon mijn best doen, en al jullie emails zijn meer dan welkom, maar het zal in de praktijk best lastig worden omdat regelmatig te gaan doen.. en dan is zo'n weblog een uitkomst!!

Wat ga ik nu precies doen in Nepal?
Ik ga een half jaar voor BIKASH werken. Dit is een organisatie gelegen in het prachtige Pokhara die werkt met mensen met een handicap. Deze mensen zijn vaak gehandicapt geraakt doordat ze lepra hebben opgelopen. In Nepal, maar niet alleen daar, bestaat sterk het idee dat wie gehandicapt is, geen bijdrage meer kan leveren aan de maatschappij.. de trainingen die gegeven worden op het BIKASH terrein willen dat idee veranderen en leren mensen met een handicap, maar ook mensen van allerlei NGOs (non-goevermentele organisaties) om gehandicapten weer een plek in de maatschappij in te laten nemen.
Voor BIKASH ga ik onder andere een evaluatie opzetten van één van hun programma's, ga ik kijken hoe hun trainingen veranderd/verbeterd kunnen worden en ga ik helpen met de promotie van de trainingen van BIKASH en de fondsenwerving daarvan.
Naast dat ik voor BIKASH werk, ga ik zeer waarschijnlijk ook een tijdje naar het verre westen van Nepal om daar te helpen met een of ander project.. dat is alleen nog niet helemaal duidelijk.
Bovenal wil ik ook gewoon graag het land zien, de mensen en hun cultuur leren kennen en nieuwe ideeën opdoen voor het vervolgen van een studie hier in Nederland.

Met deze weblog hoop ik wat te kunnen gaan delen van mijn leven in Nepal. Nepal: land van de bergen, boeren en vriendelijke mensen (klinkt aardig als Wageningen trouwens).
Nog even aftellen, spullen pakken, laatste dingen regelen en.. afscheid nemen! Ik ga jullie missen, maar ik heb tegelijkertijd ook heel veel zin in dit grote Nepalese avontuur.

Liefs